Vrouwelijke seksualiteit: waarom ze zo lang taboe was en wat dat met ons heeft gedaan

Vrouwelijke seksualiteit is historisch gedefinieerd door mannen, voor mannen. Wat vrouwen mochten voelen, hoe ze zich mochten gedragen, wanneer seksualiteit als gepast of ongepast werd beschouwd — dat was zelden een vrouwelijke definitie. De gevolgen van die lange geschiedenis zijn niet verdwenen. Ze zitten in hoe vrouwen hun eigen seksualiteit beleven, waarderen en al dan niet claimen.

Wat de geschiedenis ons gegeven heeft

Vrouwelijke seksualiteit werd door de eeuwen heen afwisselend gevreesd, gecontroleerd, bestraft en ontkend. De hysterie-diagnose van de 19e eeuw. De Madonna-hoer dichotomie die vrouwen verdeelt in heilig of verdorven. De seksuele dubbele standaard die mannen beloont voor seksueel gedrag waarvoor vrouwen worden bestraft. Die kaders zijn niet verdwenen — ze zijn geïnternaliseerd.

Wat dit betekent voor nu

Seksualiteit terugclaimen als vrouw is geen politieke daad — het is een persoonlijke. Het gaat over de vraag: wat wil ik? Niet: wat wordt verwacht? Niet: wat vind jij aantrekkelijk? Maar: wat is van mij, voor mij, door mij gewenst?

Die vraag is voor veel vrouwen onbekend territorium. En dat is precies waarom ze de moeite waard is.

Seksualiteit en spiritualiteit

In de tantrische en taoïstische tradities wordt seksualiteit niet los gezien van spiritualiteit — het is een poort naar het diepste in jezelf en naar verbinding met een ander. Het 10-weekse Taoist Love Alchemy programma verbindt die twee dimensies op een manier die zelden elders beschikbaar is.