Grenzen stellen in intimiteit is voor veel mensen een van de moeilijkste vormen van communicatie. Niet omdat ze niet weten wat ze willen, maar omdat ze gewend zijn die wens opzij te zetten. Uit beleefdheid, uit angst de ander teleur te stellen, uit gewoonte.

Waarom grenzen stellen moeilijk is

Veel mensen zijn opgegroeid met de boodschap dat je anderen niet teleurstelt. In intimiteit vertaalt die boodschap zich naar het toelaten van wat de ander wil, ook als jij iets anders wil. Dat is geen keuze maar een aangeleerd patroon.

De consequentie is dat intimiteit over tijd iets kan worden wat je ervaart in plaats van iets wat je kiest. En dat ondermijnt precies wat intimiteit zo waardevol maakt: de verbinding vanuit wederzijdse aanwezigheid.

Grenzen als verbinding, niet als afwijzing

Een grens stellen is geen afwijzing van de ander. Het is een uitnodiging tot echte verbinding. Wie weet wat jij wil en wat niet, kan je beter bereiken dan wie het moet raden. Grenzen maken intimiteit echter, niet kleiner.

Concreet beginnen kan klein: een voorkeur uitspreken, een ander voorstel doen, een pauze nemen. Elk van die momenten is oefening in het horen van je eigen stem.

Lees meer in onze seksuele bewustzijn categorie of doe de Goldyra Bewustzijnsgids.